Schrijfsel - Zondag Georgedag

Mijn wangen vangen de eerste zonnestralen
Een zuchtje strijkt fris langs mijn ontblote, sneeuwwitte hals
Tegelijk, een ademende warmte in m'n schoot.

Handen door jouw vacht
zacht en ruw.

Onze neuzen snuffelen door de koele zondagse ochtendlucht
en pikken de geur van een vroege lente op

Tjilpende balades, wapperende tortelduifvleugels
Onze tuin vult zich met hemelse muziek
In de verte, rinkelende torenklokken
die de mis van 10 aankondigen.

Daar,
van op het houten bankje
dat de barre winter amper overleefde.

Onze blik voor heel even op oneindig.